İnancın Şiirini Zirveye Taşıyan Şair

Yazar: Haydar Ergülen

Politik şiirlerin iki büyük şairinden biri. ‘Öteki kimdir ?’ sorusunun karşılığıysa doğal olarak Nazım Hikmet olacaktır. Onun için bu yargının şaşırtıcı olmayacağı açıktır. Bütün ömrünü, eylemini düşüncesine, dünya görüşüne adayan Nazım Hikmet, insan ve şair olarak tüm macerasıyla ‘Komünist ütopya’nın bir neferi olmuştur. Sezai Karakoç’un yaşamı ve yapıtına baktığımızda da, onun da kendini adadığı İslami inanç doğrultusunda bir ‘Uygarlık ütopyası’nın izinde yaşayıp ürettiğini söyleyebiliriz. Her iki ‘ütopya’ doğrultusunda yaşayıp yazan pek çok şair vardır elbette, fakat Nazım Hikmet ve Sezai Karakoç , hem ‘büyük’ şair olmaları, hem de Cemal Süreya’nın deyimiyle ‘inancının çılgını’ nitelemesini hak eden edebi ve düşünsel üretimleriyle, verimlerinin ‘biricik’liğiyle diğerlerinden ayrılır.

Sezai Karakoç II. Yeni içindeki diğer arkadaşlarından da ‘politik gerilim’inin yoğunluğuyla ayrılır.

Elbette II. Yeni şiiri de sanılanın aksine çok ‘politik’ bir şiirdir. ‘Sıkıntı’yı devrimci bir durum olarak şiirleştiren Turgut Uyar, makroiktidarların yanı sıra ilk kez mikroiktidar karşıtı şiirler yazan, ‘feminist’ bir şair olduğu da söylenmiştir, Ece Ayhan, ve

sol hümanist bir yorumla devrimci şiirler yazan Cemal Süreya’yı hatırlayalım. Fakat ’siyasal’ olanın tuzağına düşmeden, İslam inancını ilk kez bu kadar yoğun bir politik bilinçle şiirlerinde var eden, ve bu inancın şiirini zirveye taşıyan isimse, şüphesiz Sezai Karakoç’tur.

Kaynak: YeniŞafak Kitap sayı:14